Project Description

Morbi vitae purus dictum, ultrices tellus in, gravida lectus.

Een prachtige Romeinse brug, indrukwekkende ruïnes, een machtig mooie moskee en de lekkerste soep die je ooit geproefd hebt: de Spaanse stad Córdoba is een ideale bestemming voor een historische én culinaire citytrip. Soepiemonster toog naar de stad in Andalusië om soepige hoogstandjes te ontdekken.

De felle zon maakt harde schaduwvierkanten in de tuin van de Mezquita. De bankjes in de donkere vierkanten worden gretig benut door mensen om even uit te rusten: in hartje zomer is het in Córdoba bijna niet uit te houden. De temperaturen bereiken met gemak 40 graden of meer. Geen wonder dat juist koude soepjes hier populair zijn! De traditionele koude soep van Córdoba heet salmorejo en wordt gemaakt van brood, tomaten, knoflook en ui. Erbovenop worden verkruimeld gekookt ei en stukjes serranoham gedrapeerd. Het is als gazpacho, maar dan nog lekkerder!

La Mezquita

Maar voordat ik ga onderzoeken waar ik deze culinaire Córdobaanse topper kan krijgen, ga ik eerst de Andalusische stad verder verkennen.

De Mezquita, letterlijk te vertalen naar moskee, is het historische hart van Córdoba. Met een plekje op de werelderfgoedlijst van UNESCO is het tevens de belangrijkste toeristische trekpleister van de stad. De pracht binnen in het eeuwenoude gebouw maakt direct duidelijk waarom mensen hier graag komen: de mooie, gladde roodachtige vloer, de indrukwekkende gouden ornamenten en natuurlijk de bijzondere zuilen en bogen, waardoor je steeds iets nieuws ontwaart.

In één oogopslag maak je kennis met een unieke mix van culturen. In 785 begon Emir Abd Ar-Rahman met de bouw van de moskee, maar later bleek dat dit bovenop fundamenten van de christelijke kerk San Vicente was gebeurd. Honderden jaren later, in 1236, als de christenen het zuidelijke deel van Spanje heroverd hebben, wordt het gebouw als kathedraal gewijd. De architectonische sporen die deze veranderingen teweeg hebben gebracht zijn nog altijd terug te zien in het bouwwerk, waardoor je een speurtocht aflegt door verschillende eeuwen, religies en culturen.

Jardines del Alcázar

Een veel betere plek dan de binnentuin van de Mezquita om op een bankje uit te rusten, is de tuin van de Alcázar de los Reyes Cristianos. Het fort, waar door de eeuwen heen menig royal was gehuisvest, lijkt bij de entree niet veel meer dan een vierkant stenen bouwwerk. Maar wie eenmaal een kaartje gekocht heeft en de beveiliging is gepasseerd, wordt geconfronteerd met een tuin van maar liefst 55.000 vierkante meter.

Uren kun je door deze enorme, koninklijke tuin struinen. De keurig gekapte cipressen, meterslange bassins met vrolijke fonteinen, standbeelden van de koningen die er gewoond hebben en een bloemenpracht waar je u tegen zegt: de Jardines del Alcázar is een uitstekende plek om een middag te vertoeven.

Ben je uitgekeken op de tuinen? Bij Niklas Tapas, niet ver van de Alcázar, kun je uitrusten op een terrasje terwijl je van een ijskoude gazpacho nipt. Heerlijk, zo’n koud tomatensoepje naast een lekker broodje met kaas en chorizo.

Puente Romana

Op een zomerse avond in Córdoba koelt het amper af, zelfs om negen uur ’s avonds is het nog zweten als je dit klimaat niet gewend bent. Gelukkig komt er een licht briesje vanaf de Guadalquivir. Over de rivier is een imposante brug gebouwd, de Puente Romana, direct te herkennen van de afbeeldingen als je Córdoba voor vertrek hebt gegoogeld. De karakteristieke brug met zestien enorme bogen is gebouwd door de Romeinen, in de eerste eeuw voor Christus. Het Romeinse bouwwerk, dat een houten brug moest vervangen, staat ruim tweeduizend jaar later nog fier overeind. Het contrast kan bijna niet groter als je naar deze eeuwenoude brug wandelt en er ondertussen keiharde popmuziek en gejoel van af hoort schallen.

Een wandeling over de 247 meter lange brug is in de avond namelijk een heus spektakel. Waar je overdag rustig over de brug kunt slenteren, om halverwege over de rand te leunen en te zien hoe het machtige water eronderdoor dendert, wordt de brug nu bevolkt door artiesten. Aan de zijkanten van de 9 meter brede brug zitten kunstenaars, die in het Arabisch je voornaam kunstig op een vel papier kalligraferen, of accordeonisten die Spaanse klassiekers ten gehore brengen. Maar ondertussen trekt een band van een viertal jonge Córdobanen, die hun hele instrumentarium de brug op hebben gesleept, de meeste bekijks. Samen met de bezoekers bouwen ze een waar feestje op de brug.

Salmorejo: romiger dan volle kwark

Je krijgt het er maar warm van, dus het is de hoogste tijd om ergens die fameuze salmorejo te bestellen. Soepiemonster schuift aan bij Taberna El Pimenton. Tegen tienen, Spaanse etenstijd, zit het terras gezellig vol. Onder het genot van een clara (de Spaanse versie van radler) wacht ik met smart op de salmorejo…

Al na de eerste hap weet ik dat ik genezen ben van mijn koudesoepvrees. Wie beweert niet van koude soep te houden, heeft simpelweg nog nooit salmorejo gegeten.

De tomatensoep is romiger dan volle kwark. Het komt vermoedelijk door het geweekte witbrood waardoor de soep zo heerlijk wordt. De olijfolie en knoflook zijn duidelijk aanwezig, maar niet té overheersend. En het hardgekookte ei en de uitgebakken serrano maken de soep tot een niet te overtreffen genot.

Een toepasselijke afsluiter voor een weekendje in deze prachtige stad.

Soepiemonsters simpele salmorejo

Eenmaal weer in Nederland probeerde ik maar eens zelf salmorejo te maken! Heel even heb ik online naar enkele recepten gekeken, maar al snel ben ik maar zelf aan de slag gegaan. Op gevoel, zoals altijd eigenlijk…

Gelukkig liet mijn gevoel me niet in de steek en werd het een heerlijk koud soepje. Gebruik wel soeptomaten, bijvoorbeeld die lekkere kleine van Rechtstreex, of extra rijpe trostomaten. Door het oude witbrood wordt de soep heerlijk romig. En, zoals een goede Spaanse soep betaamt, gaat er een flinke teen knoflook in!

In tegenstelling tot sommige recepten waarbij de bereiding ook koud is, heb ik de soep eerst gekookt. Maar na het pureren, zeven en afkoelen houd je een heerlijke, simpele salmorejo over.

INGREDIËNTEN
  • 1 kilo soeptomaten

  • 1 kleine ui

  • 2-4 tenen knoflook

  • een half wit stokbrood (hoeft niet vers te zijn)

  • 1 laurierblad

  • 2 eieren

  • 4 plakjes serranoham

  • peper en zout

  • extra vierge olijfolie

BEREIDING
  • Zet om te beginnen een klein pannetje op het vuur en kook de eieren.

  • Pel en snipper het uitje en – ruim voldoende – knoflook.

  • Was de tomaten en snijd ze in kwarten.

  • Verhit een scheut olijfolie in een flinke soeppan en fruit een paar minuten. Voeg de tomaten toe, met ruim voldoende water. Breng de soep aan de kook zodat de tomaten lekker zacht worden. Een minuut of vijf moet wel genoeg zijn, draai dan het vuur uit.

  • Pluk het stokbrood in kleinere stukjes en stop deze in de pan. Voeg ook het laurierblad toe. Laat de smaken in elkaar trekken. Tegelijkertijd wordt de soep al wat koeler.

  • Ga ondertussen iets voor jezelf doen. Lees bijvoorbeeld een paar reisverhalen uit de rubriek ‘Soep op reis’ of – als je wel even klaar bent met soepverhalen – die op www.wilkemartens.com

  • Vis de laurier uit de soep. Pureer de soep met de staafmixer. Giet de soep vervolgens door de zeef, zodat de pitjes en harde tomatenvelletjes niet in het eindresultaat belanden.

  • Zet de gezeefde soep in de koelkast, zodat deze ijskoud wordt.

  • Uren later…

  • Ben je nog steeds aan het lezen? Lekker hoor! Maar ga toch maar gauw proeven of de salmorejo al koud genoeg is!

  • Ja, krijg je er een koude tong van? Mooi! Breng de salmorejo op smaak met nog wat zout en peper. Roer er ook nog een flinke scheut extra vierge olijfolie doorheen.

  • Pel de gekookte eieren en hak ze fijn met een mes of in de eiersnijder. Snijd ook de serranoham fijn.

  • Schep de salmorejo in een vrolijke kom en decoreer met ei, serranoham en nog een beetje zwarte peper. Smullen maar!