Kijk haar daar staan, met dat enorme koksmes. Uitslover. Opnieuw zet ze een pan op het vuur. Die hele grote dit keer. Het harde getik van de automatische ontsteker op het gasfornuis klinkt dreigend. Tik, tik, tik, erin die fik. De afzuigkap zoemt met al haar kracht. Kastjes vliegen open, deurtjes slaan dicht. Getik, gehak, gechop, gesis. Gelaten zie ik hoe mijn vrienden in stukjes worden gehakt. De aardappel wordt van zijn huid ontdaan, de kool moet het stellen zonder cape, de courgette verliest haar kroon. Hoe geuriger het ruikt, hoe eenzamer ik word. Moet ik als enige hier blijven? Oh nee, wacht. Ik lig al op je bord.